سعي کن به خاطر کسي که دوست داري غرورت را از دست بدهي نه به خاطر غرورت

 کسي که دوست داري از دست بدهي

ای خدا ای خدا ای خدا 
 

دیگه دنیا واسه من تاریکه

زندگی کوره رهی باریکه

آخر قصه من نزدیکه

این منم از همه جا وا مانده

از همه مردم دنیا رانده

رانده و خسته و تنها مانده

ای خدا ای خدا ای خدا

عشق بی غم توی خونه

خنده های بچه گونه

به دلم شد آرزو

بازی عمرمو باختم

کاخ امیدی که ساختم

عاقبت شد زیر و رو

ای خدا ای خدا ای خدا

تو بر من ای فلک بیداد کردی

دل شاد مرا ناشاد کردی

شکستی در گلویم شوق آواز

نصیبم ناله و فریاد کردی

 اولش فکر نمی کردم که دلم رو برده باشه

                        يا دلم گول چشای روشنش رو خورده باشه

 اما نه گذشت و ديدم که دلم ديوونه تر شد

                           به تو گفتم و دلت از غصه من باخبر شد

 آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشيدن

                         رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن

می دونم دوستم نداری مثل روزهای گذشته

                         من خودم خوندم تو چشمات يه کسی اينو نوشته

 می دونم فرقی نداره واست عاشق بودن من

                          می دونم واست يکی شد بودن و نبودن من

 اما روح من يه درياست پر از موج و تلاطم

                                 ساحلش تويی و موجاش خنجرای حرف مردم

  آخ که چه لذتی داره ناز چشماتو کشيدن

                                  رفتن يه راه دشوار واسه هرگز نرسيدن

 تو را به جای همه کسانی که نشناخته ام

دوست می دارم

تورا به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام

 دوست می دارم

برای خاطر عطر نان گرم

و برفی که آب می شود

وبرای خاطر نخستین گناه

تو را به خاطر دوست داشتن

دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نداشته ام

دوست می دارم 

سپیـده که سـر بــــزند

در بیشه زار خــزان زده تردیــد

شایـد دوبـاره گلـــی برویــــد

شبیــه آنچــه در بهـار بوییـدیم

پس به نام زندگی هرگز مگو هـرگز